თუ!..

443052f

 

 

თუ ძალგიძს დარჩე ძველებურად  მ შ ვ ი დ ი  და  მ ტ კ ი ც ე
და არ დაიბნე როცა თავგზა ებნევა ყველას
თუ ძალგიძს  ს ი მ ხ ნ ე დ,  შ ე მ ა რ თ ე ბ ა დ  და  რ წ მ ე ნ ა დ  იქცე,
როცა შენს ირგვლივ მკვდარი არის შენდამი რწმენა.

თუ ძალგიძს მკაცრი მოთმინებით ელოდო ხვალეს,
ცრუს, გაუტანელს  ა რ  მ ი ა გ ო  სიცრუე  ა ვ ი
მოძულეს შენსას სიძულვილი შეუნდო მალე
და თან არც ქრისტედ არ აჩვენო არავის თავი.

თუ შეგიძლია სულში  მ ა რ ა დ  ო ც ნ ე ბ ა  რ ე კ დ ე ს,
მაგრამ ოცნების არასოდეს არ იქცე მონად
გამარჯვებას და დამარცხებას თანაბრად შეხვდე
და ამ ორ თაღლითს მიაგებო ტოლად და სწორად.

თუ შეგიძლია აიტანო სიმართლე შენი
ბრბომ სულმდაბალმა ვით აქცია ხითხითის საგნად
იხილო ერთ დღეს დანგრეული, სიცოცხლის დღენი
რასაც შესწირე და  შ ე ნ ე ბ ა ს  შ ე უ დ გ ე  ა ხ ლ ა დ.

თუ შეგწევს ძალა, მაგიდაზე დაყარო ჩალად
რაც გაგაჩნია, გიშოვნია ოფლით და სისხლით
წააგო წყნარად, წაგებული ჩათვალო არად
იშოვნო კვალად და სასწორზე შეაგდო რისკით.

თუ შეგწევს ძალა წარბი შეკრა, მოთოკო გული,
მოუხმო ნერვებს, გამაგრდე და ივარგო ასწილ
და ეს კი მაშინ, როს სულიერად დაღლილს და დაცლილს
ნებისყოფაღა გეუბნება,  წ ი ნ  მ ე თ ქ ი,  გ ა ს წ ი!

თუ შეგწევს ძალა ბრბოში იყო და დარჩე კაცად
მ ე ფ ე ე ბ ს  ა ხ ლ დ ე  და გახსოვდეს მარადჟამს ხალხი
შენი  ღ ი რ ს ე ბ ა  ა რ  დ ა კ ა რ გ ო, აროდეს, არსად
მტერ-მოყვარესთან პირდაპირი იყო და ლაღი.

თუ შეგწევს ძალა გაიაზრო ყოველი წუთი,
აზრით დატვირტო სამოცივე ფეხმარდი წამი
მაშინ  შ ე ნ ი ა  შ ვ ი ლ ო  ჩ ე მ ო  ეს  მ ი წ ი ს  ბ უ რ თ ი
ადამიანიც მაშინ გქვია, და გერქვას –  ა მ ი ნ!

_______________________________________________________________

If you can keep your head when all about you Are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you, But make allowance for their doubting too;
If you can wait and not be tired by waiting, Or being lied about, don’t deal in lies,
Or being hated, don’t give way to hating, And yet don’t look too good, nor talk too wise:

If you can dream—and not make dreams your master; If you can think—and not make thoughts your aim;
If you can meet with Triumph and Disaster And treat those two impostors just the same;
If you can bear to hear the truth you’ve spoken Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken, And stoop and build ’em up with worn-out tools:

If you can make one heap of all your winnings And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings And never breathe a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you Except the Will which says to them: ‘Hold on!’

If you can talk with crowds and keep your virtue, Or walk with Kings—nor lose the common touch,
If neither foes nor loving friends can hurt you, If all men count with you, but none too much;
If you can fill the unforgiving minute With sixty seconds’ worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that’s in it, And—which is more—you’ll be a Man, my son!